Een nieuwe kans!

Sneller dan verwacht komt Guus weer thuis wonen. Na een klein jaar bij Erve Bussink in Haarlo hebben we deze keuze gemaakt. Natuurlijk was het in het begin wennen van beide kanten, Guus moet de begeleiding leren kennen en andersom. Uitvinden wat hij wil, wat hij kan en waar zijn kracht ligt, kost tijd. Tijd die Guus niet heeft, vindt hij zelf. Hij is ongeduldig, hij wil leren en dingen ondernemen. 

Het lijkt Guus mooi om te 'werken' met oudere mensen; een spelletje doen, stuk wandelen, krant voorlezen en luisteren naar de verhalen die ze te vertellen hebben. Voor de uitvoering van deze wensen en ideeën ben je afhankelijk van andere mensen en natuurlijk ook weer van instanties. Instanties die niet de tijdsdruk voelen die Guus wel voelt. Het is daarom lastiger dan verwacht om een zinvolle dag invulling voor hem te vinden.  

Ook het feit dat er bij Erve Bussink geen leeftijdsgenoten wonen of komen voor dagactiviteiten vindt Guus lastig. Er is nogal een verschil in belevingswereld en perspectief als je negentien bent met NAH of halverwege de veertig, vijftig of nog ouder met NAH. Guus voelt zich eenzaam en is niet happy. 

Heel eerlijk, wij hebben een tijdje 'de kop in het zand gestoken' en gedaan alsof we het niet in de gaten hadden. Een paar dagen in de week geen animatieteam zijn en niet de hele dag 'aanstaan' gaf rust. De rust die nodig was om weer helder te kunnen denken. Dat hebben we gedaan en dus is het weer tijd voor actie... We hebben een plan en gaan kijken wat de mogelijkheden zijn. 

Erik Scherder Huis
Sinds het ongeluk van Guus volg ik alles op het gebied van hersenletsel, mogelijkheden tot herstel en nieuwe initiatieven. Zodoende wist ik ook van de opening van het Erik Scherder Huis in Zwolle, februari 2026.

Professor Erik Scherder, wie kent hem niet? Deze man, hoogleraar neuropsychologie, weet alles van het brein en heeft samen met het Daan Theeuwes Fonds een nieuw initiatief gerealiseerd; het Erik Scherder Huis. Sinds juni 2023 in Amsterdam en nu ook in Zwolle (februari 2026). 

Het Erik Scherder Huis is een intensief dagprogramma voor jongeren (18-35) met ernstig hersenletsel gericht op een zo optimaal mogelijke terugkeer in de maatschappij. Als je hersenletsel krijgt, begint eerst een lange weg van revalidatie. Je ontdekt daarna ook snel dat je 'oude' toekomst achter je ligt en je een heel 'nieuwe' toekomst moet ontdekken, ontwikkelen en implementeren. Dat is precies wat het Erik Scherder Huis wil realiseren. 

Het intensieve dagprogramma (vijf dagen per week van 9.00 - 16.30 uur) bevat onder andere: studie- en job coaching, het (her) ontwikkelen van executive functies zoals plannen, samenwerken en verantwoordelijkheid nemen. Maar ook ontspannen, (team)sporten, sociale activiteiten, lotgenotencontact, stages en nog veel meer.

Doel is dat aan het eind van het programma er een nieuwe toekomst gloort. Misschien is dat een baan, vrijwilligerswerk of verder studeren. Misschien ook niet, maar dan zit je wel veel beter in je vel en ben je sociaal veel actiever geworden. 

Het Erik Scherder Huis helpt jongeren met hersenletsel op weg naar hun maximale zelfstandigheid.
www.erikscherderhuis.nl 

We hebben het goed besproken, het heeft namelijk veel consequenties voor Guus maar meer nog voor ons en Pien. Guus moet namelijk weer thuis wonen en iedere dag op en neer reizen. Wil hij dit? Kan hij dit volhouden? Is het programma geschikt voor hem? Kan hij nog wel iets leren? Wat als het niet lukt en hij moet stoppen? En zo zijn er nog wel honderd vragen? Uiteindelijk gunnen we hem alle kansen op nog meer herstel en een volwaardiger leven. Maar bovenal willen we een kind wat happy is. Een glazen bol hebben we niet en 'wat als' brengt je helemaal niks. Dus keuze gemaakt, we gaan ervoor! 

Intake
Het is soms lastig hoe je met nieuwe plannen en ideeën moet handelen richting Guus. We willen hem niks opdringen, hij mag zelf beslissen en aan de andere kant wil je hem ook beschermen voor teveel enthousiasme en een teleurstelling als het niet doorgaat. Op Tv Oost zag ik een filmpje van de opening van het Erik Scherder Huis in Zwolle met daarin een interview met één van de deelnemers, een meisje waar Guus mee getraind heeft bij het Jelle van Gorkom trainingscentrum. Ik heb dit filmpje naar Guus gestuurd en hij reageerde direct: "Wat gaaf! Is dat ook iets voor mij?" Dit was de reactie waarop ik had gehoopt. Ik reageerde een beetje gematigd en zei tegen hem: "Kijk even op de website van het Erik Scherder Huis." Na een tijdje weer een reactie van Guus: "Ik denk dat dit wel bij mij past. Kunnen we contact opnemen en kijken of ik daar naar toe kan?"

Dat had ik natuurlijk allang gedaan. Na een mail van mij richting het Erik Scherder Huis heb ik anderhalf uur met de manager van het Huis gebeld. Ze heeft me verteld hoe de dag eruitziet en wat de deelnemers allemaal nog meer doen. Het is een intensief programma met nieuwe uitdagingen, moeilijke dingen, een verrijkte omgeving, veel bewegen maar ook ontspanning. 

Ik heb veel vragen beantwoord met betrekking tot het ongeluk, de lange periode van coma, de revalidatie en alle andere trajecten die Guus al heeft gevolgd, de psychische problemen die hij heeft en de medicatie die hij hiervoor gebruikt. Via de mail heb ik daarna nog heel veel onderzoeksresultaten van de afgelopen jaren opgestuurd. 

De week na ons telefoongesprek waren er intakes gepland voor een nieuwe groep deelnemers met ingangsdatum maandag tien augustus. Er is nog een plekje vrij, dus Guus kan komen voor een intake. Natuurlijk, doe maar. Het was een prettig en open gesprek zonder ingewikkelde dingen met Erik Scherder, de manager en de programma coördinator van het Huis in Zwolle. Na nog een uitgebreide rondleiding door het Huis en de bewegingsruimtes en veel handen schudden zijn we naar huis gegaan. Guus was blij, hij hoopt dat hij mag beginnen! Afwachten of dat gaat lukken. Twee dagen later al een mail met de duidelijke boodschap dat er voldoende ontwikkelpunten zijn en Guus kan starten als hij positief is. En dat was hij, zo blij met nieuw perspectief. Fingers crossed dat het gaat lukken en hij positief en gemotiveerd blijft. 

Deze week de laatste week bij Erve Bussink en vanaf maandag tien augustus vol gas (met de taxi) naar het Erik Scherder Huis in Zwolle. 

'Ik ben trots op je,' zei het paard.
'Waarom?' vroeg de jongen.
'Om het hoop houden, om het
zetten van weer een stap.'

Uit het boek: Onthoud dit altijd
De jongen, de mol, de vos en het paard
Charlie Mackesy