Scoliose, verkorte kuitpsier, gips en een spalk

Na het auto-ongeluk in december 2018 is Guus bijna vier maanden buiten bewustzijn geweest. Door het volgen van VIN therapie (https://www.libranet.nl/behandelprogrammas/vroege-intensieve-neurorevalidatie-vin-langdurige-bewustzijnsstoornis-coma/) is hij in april 2019 bij bewustzijn gekomen bij het Leijpark in Tilburg. Dit was een grote stap voorwaarts! Het zware traject van revalideren kon nu echt beginnen. Guus moest alles opnieuw leren; eten, drinken, zitten, staan, lopen, fietsen, zindelijk worden, enzovoort.
Door het diffuus axonaal hersenletsel (https://www.hersenletsel-uitleg.nl/gevolgen-per-hersengebied/diffuus-hersenletsel) kon niemand ons vertellen wat wel/ niet ging lukken. Fysiek gezien is de linkerkant van zijn lichaam de meest aangedane kant. Hier ervaart hij de meeste problemen zowel met zijn arm en hand als zijn been. Het linkerbeen, zijn rug en het lopen blijven een aandachtspunt. 

Controles MST
Nadat Guus bij bewustzijn is gekomen bij het Leijpark in Tilburg is hij voor verdere revalidatie naar het Roessingh in Enschede gegaan. Na een aantal weken hebben wij contact gezocht met dokter Kaspers, zij was de dag van het ongeluk als kinderarts werkzaam op de Spoedeisende Hulp van het MST in Enschede.
Omdat Guus nog zo jong was en er veel onduidelijk was qua herstel en de toekomst wilden wij graag dat er een kinderarts mee zou kijken. Iemand die met een helikoptervieuw zijn herstel kon volgen en snel kon doorverwijzen wanneer nodig. Zij heeft destijds onderzoek gedaan naar de hormoonhuishouding, dit wordt namelijk ook aangestuurd door de hersenen. Gelukkig was dit allemaal in orde.
Dokter Kaspers heeft Guus ook al vrij snel doorgestuurd naar een orthopeed in het MST. Door de afwijkende manier van lopen had hij een verhoogde kans op scoliose (een zijwaartse verkromming en draaiing van de wervelkolom). Twee keer per jaar een röntgenfoto maken van de complete ruggenwervel en daarna voor controle naar de orthopeed. Gelukkig is hier nooit iets ernstigs uitgekomen. Nu hij niet meer in de groei zit, zijn deze afspraken niet meer nodig.
Bij de laatste controle hebben wij aangegeven dat het lopen slechter ging. Dit kan een gevolg zijn van de medicatie die Guus gebruikt voor zijn emotionele disbalans. De orthopeed heeft Guus daarop doorverwezen naar revalidatiecentrum Klimmendaal in Arnhem voor een gangbeeldanalyse.

Gangbeeldanalyse
Een looponderzoek (loopanalyse of gangbeeldanalyse) is een medisch onderzoek dat de manier van lopen, spiersamenwerking en gewrichtsbelasting nauwkeurig in kaart brengt via camera's en sensoren. Het helpt oorzaken van loopproblemen te achterhalen in een gespecialiseerd bewegingslaboratorium.

Wat houdt een looponderzoek in?
Doel: het analyseren van het loop- en afwikkelpatroon om de oorzaak van de klachten te achterhalen en een behandelplan (zoals steunzolen, spalken of therapie) op te stellen.
Procedure: het onderzoek gebeurt vaak in een 'Motion Lab,' waar de patiënt op blote voeten enkele keren heen en weer loopt.
Technieken: er wordt gebruik gemaakt van:
- videotechnologie: verschillende camera's filmen de bewegingen vanuit diverse hoeken
- markeringen: reflecterende bolletjes worden op de benen en bekken geplakt om bewegingen digitaal te registeren.
- drukplaatmeting: sensoren in de vloer of op een loopband meten de kracht en verdeling onder de voeten.
- EMG-meting: spieractiviteit wordt geregistreerd om te zien wanneer spieren aanspannen.

Uitslag gangbeeldanalyse 
De uitslag van de gangbeeldanalyse wordt met ons doorgenomen door de revalidatiearts van Klimmendaal. Het grootste probleem bij het lopen van Guus is stabiliteit om te blijven staan op zijn linkerbeen. De oorzaak hiervan is dat de kuitspier aan de linkerkant te zwak is. Deze spier is belangrijk om het onderbeen stabiel te houden. Omdat dit niet goed lukt, zakt het onderbeen te ver naar voren.

Guus probeert op andere manieren zijn evenwicht te bewaren, hij gaat compenseren. Dit doet hij door:
- zijn linkerbeen wat meer naar buiten te draaien
- extra kracht te gebruiken met zijn bovenbeenspier zodat zijn knie niet te ver doorbuigt
- rechts een kortere stap nemen om het linkerbeen minder te belasten
- zijn bekken iets naar achteren te kantelen, vooral links, waardoor de belasting op heup en knie kleiner wordt
- soms staat de linkerkant van zijn bekken iets hoger, dit komt omdat de spieren die normaal helpen om het bekken recht te houden daar zwakker zijn

Best ingenieus van zijn lichaam, hierdoor kan hij lopen. Maar dit kost veel moeite en vooral heel veel energie.
Het advies is een spalk laten aanmeten en deze dagelijks gebruiken als ondersteuning. De gangbeeldanalyse en de uitslag worden ook besproken met de orthopeed van het MST.

Team Frank Jol
Na het ongeluk heeft Guus al twee keer eerder een spalk gedragen. Beide keren heeft hij veel problemen gehad met de spalk. Ondanks dat het op maat gemaakt was, zaten de spaken niet fijn en deden zeer. Zijn klagen daarover werd afgedaan als zeuren...
Met de spalken die hij heeft gehad was het ook lastig om schoen te vinden waar de spalk in paste en die dan ook nog goed zaten. En altijd een joggingbroek aan omdat er geen spijkerbroek over je spalk past, wil je ook niet.
Guus was dan ook niet heel blij met het advies om weer een spalk te dragen, logisch! We hebben het even geparkeerd, gedachten over laten gaan en toen besloten om het toch maar weer te proberen.
We gaan deze keer naar Team Frank Jol in Amsterdam. We hebben Frank ontmoet tijdens de Mentelity Games in 2022 en zijn manier van werken spreekt ons aan. "Wij gaan door waar anderen stoppen..." is de openingszin op de website. Met een gipsafdruk wordt de maat en de vorm van de spalk bepaald. Frank geeft aan dat Guus spitsvoeten heeft, dit is een gevolg van verkorte kuitspieren. Dit is ontstaan door het afwijkende looppatroon. Frank gaat contact opnemen met de orthopeed om  te overleggen of er eerst iets gedaan moet worden aan de verkorte kuitspieren voordat Guus de spalk gaat dragen. Als de kuitspier weer verlengd is heeft hij nog meer profijt van de spalk.

Gipsen 
De orthopeed is het helemaal eens met het advies van Frank en legt uit wat er moet gebeuren om de kuitspier weer te verlengen.
Guus zijn onderbeen komt in het gips, eerst twee weken dan een controle en dan weer twee weken met daarna controle. Eerst het linkerbeen en daarna het rechterbeen. Guus laat het allemaal over zich heenkomen. "Wat moet, dat moet," is zijn reactie. Gelukkig ervaart hij weinig tot geen hinder van het gipsbeen, hij kan er eigenlijk alles mee doen. Alleen niet in bad liggen, nou ja dan maar gewoon douchen.
Na vier weken mag het gips eraf en kan de spalk worden opgehaald. Kost een ritje Amsterdam maar dan heb je ook wat...
De spalk zit direct goed! Guus draagt de spalk met zijn eigen schoenen en zijn spijkerbroek kan er overheen, fantastisch! De achterkant van de spalk heeft zelfs een jeans printje. We zijn nu vier weken verder en Guus heeft geen last van de spalk, hij draagt de spalk iedere dag en loopt een stuk stabieler.

We wachten nu op de oproep van het MST voor het gipsen van het rechterbeen. Deze gaat ook twee keer twee weken in het gips. Gelukkig heeft hij voor zijn rechterbeen geen spalk nodig, eentje is meer dan genoeg. 

"Ik ben trost op je," zei het paard.
"Waarom?" vroeg de jongen.
" Om het hoop houden, om het zetten van een stap,
omdat je het weer hebt geprobeerd."

Uit het boek "Onthoud dit altijd"
De jongen, de mol, de vos, het paarden de storm
Charlie Mackesy